เจมส์ เวบบ์ สเปซ เทเลสโคป พบซูเปอร์โนวาจากเมื่อ 8.8 พันล้านปีก่อน คาดว่าจะปรากฏอีกครั้งในอีก 70 ปีข้างหน้า

·โดย Henderson·Engineering
เจมส์ เวบบ์ สเปซ เทเลสโคป พบซูเปอร์โนวาจากเมื่อ 8.8 พันล้านปีก่อน คาดว่าจะปรากฏอีกครั้งในอีก 70 ปีข้างหน้า
จุดเด่น
  • เจมส์ เวบบ์ สเปซ เทเลสโคป พบซูเปอร์โนวาที่เกิดจากเมื่อ 8.8 พันล้านปีที่แล้ว
  • ซูเปอร์โนวาที่มีชื่อว่า SN Ares คาดว่าจะปรากฏอีกครั้งในประมาณ 70 ปีข้างหน้า
  • JWST สามารถจับภาพของจักรวาลในยุคแรก ช่วยให้เข้าใจวิวัฒนาการของกาแล็กซี
  • เอฟเฟกต์เลนส์แรงโน้มถ่วงจะเพิ่มความสว่างของแหล่งแสงพื้นหลัง ช่วยในการสังเกตวัตถุที่อ่อนแอ

นักดาราศาสตร์จากสถาบันวิจัยดาราศาสตร์อวกาศเจมส์ เวบบ์ (JWST) พบซูเปอร์โนวาที่เกิดจากการระเบิดของดาวฤกษ์เมื่อ 8.8 พันล้านปีก่อนในภาพความละเอียดสูงที่ถ่ายเมื่อเดือนสิงหาคม 2025 โดยผ่านเอฟเฟกต์เลนส์แรงโน้มถ่วง นักดาราศาสตร์จะมีโอกาสสังเกตดาวฤกษ์นี้อีกครั้งในประมาณ 70 ปีข้างหน้า JWST ถูกส่งขึ้นสู่อวกาศเมื่อเดือนธันวาคม 2021 เป็นผู้สืบทอดของฮับเบิล สเปซ เทเลสโคป เป็นสถานีสังเกตการณ์อินฟราเรดที่ตั้งอยู่ในอวกาศ โครงการนี้เป็นความร่วมมือระหว่างองค์การนาซา (NASA) องค์การอวกาศยุโรป (ESA) และหน่วยงานอวกาศแคนาดา (CSA)

กล้องโทรทรรศน์นี้อยู่ห่างจากโลกประมาณ 930,000 ไมล์ (ประมาณ 1.5 ล้านกิโลเมตร) สามารถจับภาพของดาวเคราะห์นอกระบบ การก่อตัวของดาวฤกษ์ และวิวัฒนาการของกาแล็กซี ช่วยให้เราเข้าใจจักรวาลในยุคแรก ในด้านการตรวจจับซูเปอร์โนวา JWST มีความสำเร็จที่โดดเด่น สามารถจับภาพซูเปอร์โนวาที่เก่าแก่ที่สุด ซึ่งเกิดขึ้นเพียง 7.3 พันล้านปีหลังจากบิ๊กแบง

ความสามารถในการสังเกตของ JWST

นักวิทยาศาสตร์ได้รวมข้อมูลจากฮับเบิลและ JWST เพื่ออธิบายเกี่ยวกับ "ดาวยักษ์แดงที่หายไป" และ JWST ยังพบลักษณะของซูเปอร์โนวาที่สว่างที่สุดในประวัติศาสตร์ ในครั้งนี้ นักดาราศาสตร์จะสามารถสังเกตซูเปอร์โนวาที่ชื่อ SN Ares ได้อีกครั้งใน 70 ปีข้างหน้า ด้วยความช่วยเหลือจากเลนส์แรงโน้มถ่วง เลนส์แรงโน้มถ่วงคืออะไร? ตามทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของไอน์สไตน์ วัตถุที่มีมวลมากจะบิดเบือนโครงสร้างของอวกาศ-เวลา แม้ว่าแสงจะไม่มีมวล แต่การโค้งงอของอวกาศ-เวลาก็สามารถบิดเบือนเส้นทางของแสงได้ ซึ่งสร้างเลนส์หรือกล้องขยายในจักรวาลที่สามารถเพิ่มความสว่างของแหล่งแสงพื้นหลัง ช่วยให้นักดาราศาสตร์สามารถสังเกตวัตถุที่อ่อนแอหรืออยู่ไกลออกไปได้อย่างชัดเจน

นี่เรียกว่าเอฟเฟกต์เลนส์แรงโน้มถ่วง

ตัวอย่างของเลนส์แรงโน้มถ่วงรวมถึง "ครอสของไอน์สไตน์" ซึ่งแรงโน้มถ่วงจะแบ่งแสงจากควาซาร์ที่อยู่ห่างไกลออกเป็นสี่ภาพที่แตกต่างกันเรียงตัวเป็นรูปกากบาท วงแหวนที่หลอมรวมจะขยายแสงจากกาแล็กซีพื้นหลัง 20 เท่า และบิดเบือนเป็นวงแหวนที่เรืองแสง อย่างไรก็ตาม ในบางกรณี แสงที่ถูกบิดเบือนโดยเลนส์แรงโน้มถ่วงอาจมาถึงในเวลาที่แตกต่างกัน แม้ว่าจะมีความแตกต่างเพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่ในกรณีของ SN Ares แสงอื่น ๆ คาดว่าจะมาถึงในประมาณ 73 ปีและ 76 ปีข้างหน้า

ลักษณะและการจำแนกประเภทของ SN Ares

นักดาราศาสตร์พบ SN Ares ในภาพใกล้อินฟราเรดของกลุ่มกาแล็กซี MACS J0308.9+2645 ที่ถ่ายโดย JWST ในเดือนสิงหาคม 2025 พวกเขาจำแนกซูเปอร์โนวานี้เป็นประเภท IIb เนื่องจากผลลัพธ์แสดงลักษณะของฮีเลียมและไฮโดรเจน ซึ่งบ่งชี้ว่าดาวฤกษ์นี้ได้สูญเสียชั้นไฮโดรเจนภายนอกไปจากการระเบิด การวิเคราะห์ที่ใช้โมเดลเลนส์สามชั้นแสดงให้เห็นว่ายังมีภาพของซูเปอร์โนวาอีกสองภาพที่ยังไม่มาถึงเรา โดยภาพเหล่านี้คาดว่าจะมาถึงในอีกเจ็ดสิบปีข้างหน้า ซึ่งเป็นโอกาสที่หายากในการสังเกตเลนส์ข้ามรุ่น

เราไม่สามารถระบุได้ว่าในอีกเจ็ดสิบปีข้างหน้าดาราศาสตร์จะพัฒนาไปอย่างไร แต่จะทำให้คนรุ่นถัดไปได้มองย้อนกลับไปในอดีต

ความสำคัญของเหตุการณ์นี้ยังอยู่ที่เวลาที่ภาพชุดถัดไปจะมาถึง ขึ้นอยู่กับรูปร่างทางเรขาคณิตของอวกาศ เนื่องจากจักรวาลยังคงขยายตัว การวัดความล่าช้าในการมาถึงของภาพจะช่วยให้นักดาราศาสตร์คำนวณค่าคงที่ฮับเบิล ซึ่งเป็นอัตราการขยายตัวของจักรวาล นักวิจัยจะทำการวัดสเปกตรัมเพิ่มเติมในปี 2027 เพื่อทำความเข้าใจลักษณะของเลนส์และคาดการณ์เวลาล่าช้าอย่างแม่นยำ ผลการศึกษานี้ได้เผยแพร่ในเซิร์ฟเวอร์พรีพริ้นต์ arXiv

ความสำคัญของเอฟเฟกต์เลนส์แรงโน้มถ่วงและแนวโน้มในอนาคต

เอฟเฟกต์เลนส์แรงโน้มถ่วงไม่เพียงแต่สามารถขยายแหล่งแสงที่อ่อนแอในจักรวาล แต่ยังสามารถให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับการขยายตัวของจักรวาล การสังเกตครั้งนี้จะช่วยให้นักดาราศาสตร์คำนวณค่าคงที่ฮับเบิล และเข้าใจวิวัฒนาการของจักรวาลได้ดียิ่งขึ้น เมื่อข้อมูลจาก JWST ยังคงเพิ่มขึ้น การสังเกตในอนาคตจะเปิดเผยความลับของจักรวาลมากขึ้น และมอบโอกาสในการวิจัยที่มีค่าให้กับนักดาราศาสตร์รุ่นถัดไป

H
เกี่ยวกับผู้เขียน
Henderson