- นักวิจัย MIT แสดงเทคโนโลยีแม่เหล็กขนาดเล็กที่ฝังเข้าไปในร่างกายเพื่อเพิ่มความแม่นยำในการควบคุมขาเทียม
- วิธีการวัดแม่เหล็กให้ข้อมูลการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อที่แม่นยำกว่าวิธีการตรวจสอบกล้ามเนื้อแบบดั้งเดิม
- เทคโนโลยีนี้ได้มีการทดสอบกับผู้ที่สูญเสียขาใต้เข่าจำนวน 3 คน และแสดงผลลัพธ์ที่ดี
- อาจกลายเป็นทางเลือกที่มีการบุกรุกน้อยกว่าในการควบคุมขาเทียมในอนาคต
นักวิจัยจากมหาวิทยาลัย MIT ได้แสดงให้เห็นถึงวิธีการใช้แม่เหล็กขนาดเล็กที่ฝังเข้าไปในร่างกายเพื่อติดตามการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ ซึ่งอาจช่วยให้ผู้ที่สูญเสียอวัยวะสามารถควบคุมขาเทียมได้อย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น เทคโนโลยีนี้ได้มีการทดสอบกับผู้ที่สูญเสียขาใต้เข่าจำนวน 3 คน และมีแนวโน้มที่จะเอาชนะข้อจำกัดของระบบสัญญาณกล้ามเนื้อในปัจจุบัน วิธีการที่เรียกว่า magnetomicrometry นี้สามารถวัดการเปลี่ยนแปลงระยะห่างระหว่างลูกปัดแม่เหล็กที่ฝังอยู่ในกล้ามเนื้อ นักวิจัยระบุว่าข้อมูลการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อที่ได้จากการวัดนี้มีความแม่นยำและเสถียรกว่าวิธีการตรวจสอบด้วยอิเล็กโทรดแบบดั้งเดิม
ผลการวิจัยที่เกี่ยวข้องได้เผยแพร่ในวารสาร《Nature Sensors》และสร้างขึ้นจากการพัฒนาระบบเชื่อมต่อขาเทียมในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เพื่อให้สามารถตอบสนองได้เหมือนกับอวัยวะธรรมชาติ
ระบบของ MIT สามารถติดตามการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อเพื่อควบคุมขาเทียมได้ โดยระบบขาเทียมที่ควบคุมด้วยกล้ามเนื้อในปัจจุบันส่วนใหญ่ใช้การตรวจสอบกล้ามเนื้อ (EMG) ซึ่งวัดกิจกรรมไฟฟ้าที่เกี่ยวข้องกับการหดตัวของกล้ามเนื้อ อิเล็กโทรดที่ติดอยู่กับผิวหนังจะตรวจจับสัญญาณเหล่านี้ จากนั้นซอฟต์แวร์จะเปลี่ยนสัญญาณเหล่านี้เป็นคำสั่งสำหรับขาเทียม อย่างไรก็ตาม กิจกรรมไฟฟ้าไม่ได้เปิดเผยพฤติกรรมทางกลของกล้ามเนื้อโดยตรง รวมถึงความยาว ความเร็วในการเคลื่อนไหว และลักษณะพลังงานที่เกี่ยวข้อง ความน่าเชื่อถือของสัญญาณก็จะลดลงเมื่อกล้ามเนื้อหดตัวอย่างต่อเนื่อง หรือเมื่อเหงื่อมีผลต่ออิเล็กโทรด หรือเมื่อเซ็นเซอร์ได้รับสัญญาณจากกล้ามเนื้อใกล้เคียง
เอาชนะข้อจำกัดของการตรวจสอบกล้ามเนื้อแบบดั้งเดิม
วิธีการที่ใช้แม่เหล็กของ MIT มีเป้าหมายเพื่อเอาชนะข้อจำกัดเหล่านี้โดยการวัดการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อโดยตรง นักวิจัยได้ฝังแม่เหล็กขนาดเล็กจำนวน 2 ชิ้นในกล้ามเนื้อ และวางเซ็นเซอร์ภายนอกไว้เหนือผิวหนัง เมื่อกล้ามเนื้อหดตัวหรือยืดออก ระยะห่างระหว่างแม่เหล็กจะเปลี่ยนไป ระบบจะติดตามการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เพื่อคำนวณความยาวและความเร็วของกล้ามเนื้อ ทำให้ตัวควบคุมขาเทียมสามารถกำหนดการเคลื่อนไหวของอวัยวะได้
แม่เหล็กเหล่านี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 3 มิลลิเมตร ทำจากโลหะผสมของนีโอดิเมียม เหล็ก และโบรอน และเคลือบด้วยโลหะและพอลิเมอร์ (parylene C) เพื่อปรับปรุงความเข้ากันได้ทางชีวภาพ นักวิจัยชี้ให้เห็นว่าสัญญาณแม่เหล็กเหล่านี้สามารถทะลุผ่านเนื้อเยื่อได้ลึกถึง 6 เซนติเมตร
ทีมงานได้ทดสอบเทคโนโลยีนี้กับผู้ที่สูญเสียขาใต้เข่าจำนวน 3 คน ซึ่งผู้เข้าร่วมได้ทำการผ่าตัดเชื่อมต่อกล้ามเนื้อที่ตรงกัน (AMI) วิธีการผ่าตัดนี้ช่วยเชื่อมต่อกล้ามเนื้อที่ตรงกันให้สามารถสื่อสารกันได้อย่างต่อเนื่องในร่างกายส่วนที่สูญเสียไป การเชื่อมต่อดังกล่าวช่วยรักษาความรู้สึกของการรับรู้ตำแหน่งและการเคลื่อนไหวของอวัยวะ การรักษาความรู้สึกนี้ช่วยให้ผู้ใช้สามารถควบคุมขาเทียมได้อย่างแม่นยำมากขึ้น ผู้เข้าร่วมได้รับการฝังแม่เหล็กในกล้ามเนื้อที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวของข้อเท้าได้ถึง 4 ชิ้น นักวิจัยได้เปรียบเทียบวิธีการวัดแม่เหล็กกับวิธีการวัดที่มีอยู่ 2 วิธี ได้แก่ อิเล็กโทรดที่ฝังในกล้ามเนื้อและอิเล็กโทรดที่ผิวหนัง
ในการทดลอง ผู้เข้าร่วมใช้การเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อเพื่อควบคุมเคอร์เซอร์บนหน้าจอ นักวิจัยได้แปลงสัญญาณจากแต่ละระบบการวัดเป็นคำสั่งควบคุม เพื่อเปรียบเทียบความแม่นยำและความสอดคล้องของการสนับสนุนภารกิจจากอินเตอร์เฟซที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม การทดลองไม่ได้เกี่ยวข้องกับการใช้ขาเทียมที่ควบคุมด้วยแม่เหล็กในการเดิน แต่ใช้ภารกิจการควบคุมเคอร์เซอร์เป็นการทดสอบอินเตอร์เฟซการควบคุมพื้นฐาน
การใช้งานที่เป็นไปได้และการวิจัยในอนาคต
การวิจัยนี้สร้างขึ้นจากการศึกษาก่อนหน้านี้ของทีม MIT ซึ่งได้แสดงให้เห็นถึงวิธีการวัดแม่เหล็กในโมเดลสัตว์ในปี 2021 นักวิจัยยังได้พัฒนาระบบขาเทียมที่ใช้การฝังอิเล็กโทรด รวมถึงเข่าขาเทียมที่ออกแบบมาเพื่อปรับปรุงการควบคุมโดยการวัดกิจกรรมของกล้ามเนื้อโดยตรง วิธีการแม่เหล็กนี้อาจเป็นทางเลือกที่มีการบุกรุกน้อยกว่าการใช้การฝังอิเล็กโทรด การใช้งานที่เป็นไปได้รวมถึงขาเทียมที่สามารถตอบสนองต่อความตั้งใจในการเคลื่อนไหวของผู้สวมใส่ได้อย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น นักวิจัยกำลังดำเนินการวิจัยในขนาดใหญ่เพื่อประเมินประสิทธิภาพของการควบคุมขาเทียมด้วยการวัดแม่เหล็ก
การทดสอบเพิ่มเติมจะต้องกำหนดความปลอดภัย ความทนทาน และประสิทธิภาพของระบบในกิจกรรมประจำวัน หากการวิจัยเหล่านี้ประสบความสำเร็จ วิธีการวัดแม่เหล็กอาจช่วยลดช่องว่างระหว่างความตั้งใจในการเคลื่อนไหวของผู้คนกับการเคลื่อนไหวที่ขาเทียมสามารถทำได้อย่างเชื่อถือได้
ผลกระทบของวิธีการวัดแม่เหล็กต่อการควบคุมขาเทียม
เทคโนโลยีแม่เหล็กขนาดเล็กที่ฝังของ MIT แสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าใหม่ในด้านการควบคุมขาเทียม วิธีการตรวจสอบกล้ามเนื้อแบบดั้งเดิมมีปัญหาเรื่องความน่าเชื่อถือของสัญญาณต่ำ ในขณะที่วิธีการวัดแม่เหล็กสามารถให้ข้อมูลที่แม่นยำมากขึ้นจากการวัดการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ ซึ่งมีผลกระทบที่สำคัญต่อชีวิตประจำวันของผู้ที่สูญเสียอวัยวะ ด้วยเทคโนโลยีนี้ ขาเทียมสามารถตอบสนองต่อความตั้งใจของผู้ใช้ได้อย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น ปรับปรุงประสบการณ์การใช้งาน เมื่อมีการวิจัยและทดสอบเพิ่มเติม เทคโนโลยีนี้มีศักยภาพที่จะกลายเป็นทางเลือกหลักในการควบคุมขาเทียมในอนาคต และอาจนำไปสู่ความก้าวหน้าในเทคโนโลยีการแพทย์ที่เกี่ยวข้อง

