นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกาแสดงให้เห็นเทคโนโลยีการสร้างเสาอากาศพลาสมาที่เกิดจากเลเซอร์ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการสื่อสารในอวกาศ

·โดย Henderson·Engineering
นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกาแสดงให้เห็นเทคโนโลยีการสร้างเสาอากาศพลาสมาที่เกิดจากเลเซอร์ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการสื่อสารในอวกาศ
จุดเด่น
  • นักวิจัยได้แสดงเทคโนโลยีเสาอากาศพลาสมาที่สามารถใช้ในการสื่อสารในอวกาศ
  • เสาอากาศโลหะแบบดั้งเดิมมีปัญหาในการติดตั้งและข้อจำกัดด้านขนาดในอวกาศ
  • เสาอากาศพลาสมาที่สร้างจากเลเซอร์สามารถปรับความยาวและมุมได้
  • การวิจัยยังคงดำเนินต่อไป โดยในอนาคตจะมีการพัฒนาประสิทธิภาพเพื่อใช้ในการสำรวจอวกาศ

นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกาได้พัฒนาเทคโนโลยีที่สามารถสร้างเสาอากาศพลาสมาที่ดูเหมือน "ดาบแสง" ซึ่งสามารถส่งและรับสัญญาณวิทยุในอวกาศหรือบนเครื่องบินโดยไม่ต้องติดตั้งเครื่องจักรที่ซับซ้อน ตามที่นักวิทยาศาสตร์กล่าวว่า เสาอากาศพลาสมาที่สร้างจากเลเซอร์เหล่านี้ไม่เคยมีการพิสูจน์ว่าทำงานได้ และอ้างว่านี่เป็นการสาธิตครั้งแรกของเทคโนโลยีนี้ในระดับโลก ผู้เขียนการวิจัยและนักศึกษาปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยนอร์ธแคโรไลนา สเตท (North Carolina State University) คือ Prya Darshni กล่าวว่า "นี่คือก้าวแรก แต่เป็นก้าวที่สำคัญ — นี่เป็นครั้งแรกที่มีการพิสูจน์ว่าเสาอากาศพลาสมาสามารถทำงานได้"

เสาอากาศโลหะแบบดั้งเดิมมีปัญหาในการติดตั้งในระบบสื่อสารคลื่นวิทยุ โดยเฉพาะในอวกาศ เธอเน้นว่าเสาอากาศเหล่านี้อาจบิดหรือแตกเมื่อขยายออกมา ข้อเสียของเสาอากาศทางกายภาพคือ เนื่องจากมีขนาดใหญ่และหนัก จึงต้องใช้พื้นที่มากขึ้น ซึ่งเพิ่มต้นทุนของภารกิจ และต้องการความเชี่ยวชาญในการใช้งานอย่างมีประสิทธิภาพ อาจมีการเรียกร้องให้ลดงบประมาณและน้ำหนักของเสาอากาศ อย่างไรก็ตาม การทำให้เสาอากาศสั้นลงไม่ใช่เรื่องง่าย นักวิจัยชี้ให้เห็นว่าความยาวของเสาอากาศเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดว่าสัญญาณวิทยุใดที่เสาอากาศสามารถส่งหรือรับได้

Darshni กล่าวว่า "ความยาวของเสาอากาศควบคุมความถี่ของคลื่นวิทยุที่สามารถส่งและรับได้"

ข้อดีของเสาอากาศพลาสมา

"แต่ในบางแอปพลิเคชัน เช่น เทคโนโลยีการสำรวจอวกาศ การปรับความยาวของเสาอากาศเพื่อสแกนช่วงความถี่ที่ต้องการอาจเป็นเรื่องท้าทาย" เพื่อเอาชนะอุปสรรคเหล่านี้ ทีมวิจัยจึงหันมาใช้เลเซอร์ในการสร้างเสาอากาศพลาสมาที่สามารถปรับได้ตามความยาวหรือมุมใด ๆ โดยไม่ต้องใช้พื้นที่เพิ่มเติมหรือการปรับที่ยุ่งยากเพื่อให้ได้สัญญาณที่ไม่มีข้อผิดพลาด ในการทดลอง นักวิจัยได้ยิงลำแสงเลเซอร์ที่มีพลังงานและเส้นผ่านศูนย์กลางเฉพาะ ซึ่งทำให้เกิดการไอออไนซ์ของอากาศบาง ๆ สร้างเป็นลำพลาสมาที่เปล่งแสงหรือ "เส้นใย" ซึ่งดูเหมือน "ดาบแสง"

การส่งสัญญาณวิทยุแบบไม่สัมผัส

อย่างไรก็ตาม เพื่อให้ลำแสงที่เกิดจากเลเซอร์มีความสามารถพิเศษนี้ ยังต้องการแรงผลักดันเพิ่มเติมในการสร้างการเชื่อมต่อวิทยุ ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่จำเป็นในการทำงานของเสาอากาศพลาสมา เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ นักวิจัยได้พัฒนาวิธีการส่งสัญญาณวิทยุแบบไม่สัมผัส โดยการวางวงแหวนโลหะรอบลำแสงเลเซอร์ ซึ่งอนุญาตให้ลำแสงผ่านกลาง วงแหวนนี้ทำหน้าที่เป็นตัวเก็บประจุ สร้างสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่ส่งสัญญาณวิทยุไปยังพลาสมาโดยไม่ต้องสัมผัสมัน จากนั้นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าสามารถส่งอิเล็กตรอนในอากาศ ซึ่งอิเล็กตรอนเหล่านี้ถูกผลักไปยังขอบของพลาสมา แสดงให้เห็นว่าลำพลาสมาที่เกิดจากเลเซอร์สามารถแผ่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้เหมือนเสาอากาศทั่วไป รายงานการวิจัยระบุ

Darshni กล่าวว่า "ตอนนี้เราได้พิสูจน์ว่านี่เป็นไปได้แล้ว เราสามารถเริ่มปรับปรุงประสิทธิภาพของมัน" เธอชี้ให้เห็นว่าการวิจัยนี้ยังอยู่ในระยะเริ่มต้นและงานยังคงดำเนินต่อไป "เรายังไม่ได้พิสูจน์ความสามารถในการทำงานเป็นเสาอากาศรับสัญญาณวิทยุ ไม่มีเหตุผลที่จะเชื่อว่ามันจะไม่ทำงานเป็นตัวรับ" ทีมงานวางแผนที่จะเปลี่ยนเสาอากาศ "ดาบแสง" ใหม่นี้จากการเป็นทางออกที่เป็นไปได้ไปสู่การเป็นทางออกที่แท้จริงสำหรับการสำรวจอวกาศ โดยการเสริมสร้างคุณสมบัติการแผ่ของมันเพื่อใช้ในเรดาร์

ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากเทคโนโลยีเสาอากาศพลาสมา

การพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ครั้งนี้อาจพลิกโฉมวิธีการสื่อสารวิทยุแบบดั้งเดิม โดยเฉพาะในการสำรวจอวกาศ ข้อบกพร่องของเสาอากาศโลหะแบบดั้งเดิมคือมีขนาดใหญ่และเปราะบาง ในขณะที่เสาอากาศพลาสมาเสนอทางออกที่ยืดหยุ่นซึ่งสามารถปรับได้โดยไม่ต้องติดตั้งที่ซับซ้อน ด้วยเทคโนโลยีเลเซอร์ เสาอากาศเหล่านี้ไม่เพียงแต่สามารถเอาชนะข้อจำกัดด้านพื้นที่ แต่ยังสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการส่งสัญญาณได้อีกด้วย เมื่อการวิจัยดำเนินไป เทคโนโลยีนี้มีศักยภาพที่จะกลายเป็นส่วนสำคัญของภารกิจในอวกาศในอนาคต และอาจช่วยลดต้นทุนและความเสี่ยง

H
เกี่ยวกับผู้เขียน
Henderson