- กล้องโทรทรรศน์ Swift กลับเข้าสู่โลกอย่างไม่ควบคุมเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน สิ้นสุดภารกิจ 22 ปี
- กล้องโทรทรรศน์นี้มุ่งเน้นการศึกษาเหตุการณ์การระเบิดของรังสีแกมมา และได้ทำการสังเกตมากกว่า 2,000 ครั้ง
- NASA ระบุว่า ผลผลิตของ Swift เกินกว่าการออกแบบเดิมถึงสิบเท่า นำมาซึ่งผลตอบแทนการลงทุนที่ยั่งยืน
- เหตุการณ์การกลับเข้าสู่โลกไม่ใช่เรื่องแปลก และอาจเพิ่มขึ้นตามจำนวนวัตถุในอวกาศที่เพิ่มมากขึ้น
กล้องโทรทรรศน์อวกาศ Swift ขององค์การนาซา (NASA) ได้กลับเข้าสู่โลกอย่างไม่ควบคุมเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน สิ้นสุดภารกิจที่กำหนดไว้สองปีเป็นเวลา 22 ปี โดยสถานีนี้กลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศเพียงสามเดือนหลังจากที่เรืออวกาศกู้ภัยเอกชนมีแผนที่จะยกระดับมันขึ้นไปในวงโคจรที่สูงขึ้นเพื่อขยายอายุการใช้งาน ตามข้อมูลจากกองกำลังอวกาศสหรัฐอเมริกา ที่อ้างอิงโดยโจนาธาน แมคดาวล์ (Jonathan McDowell) ยานอวกาศที่มีน้ำหนัก 3,200 ปอนด์ (1,450 กิโลกรัม) ได้กลับเข้าสู่โลกในเวลา 7:39 น. ตามเวลาฝั่งตะวันออกของสหรัฐ (12:39 น. ตามเวลาเกรนวิช) ที่บริเวณเหนือของเกาะสุมาตรา
NASA คาดการณ์ว่าสถานีที่มีขนาดเท่ารถตู้ส่วนใหญ่จะเผาไหม้จนหมดเกือบทั้งหมด และโอกาสที่เศษซากที่เหลือจะทำให้ผู้ใดได้รับบาดเจ็บบนพื้นโลกมีเพียง 1 ใน 2,100 คลิปวิดีโอที่ปรากฏในสื่อสังคมออนไลน์ดูเหมือนจะแสดงภาพเหตุการณ์การกลับเข้าสู่โลกในลักษณะของไฟ แม้ว่าวิดีโอดังกล่าวยังไม่ได้รับการตรวจสอบอย่างอิสระ
การมีส่วนร่วมทางวิทยาศาสตร์ของ Swift
Swift ถูกส่งขึ้นสู่อวกาศในเดือนพฤศจิกายนปี 2004 โดยมีแผนที่จะดำเนินภารกิจเป็นเวลา 2 ปี มุ่งเน้นการศึกษาเหตุการณ์การระเบิดของรังสีแกมมา ซึ่งเป็นการระเบิดที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาล ชื่อของมันไม่ได้เป็นตัวย่อ แต่เป็นการให้เกียรติแก่ความยืดหยุ่นของมัน Swift ต้องตรวจจับและระบุการระเบิด แจ้งเตือนสถานีสังเกตอื่น ๆ และปรับเครื่องมือของมันอย่างรวดเร็วเพื่อจับภาพก่อนที่แสงสว่างจะหายไป ซึ่งมักใช้เวลาประมาณหนึ่งนาที S. Bradley Cenko หัวหน้าผู้วิจัยจาก NASA Goddard Space Flight Center กล่าว นอกจากนี้ Swift ยังศึกษาเกี่ยวกับซูเปอร์โนวาที่อยู่ห่างไกล และสังเกตหลุมดำ ดาวเคราะห์น้อย และดาวหางในระบบสุริยะของเรา
ในช่วงชีวิตของมัน Swift ได้ทำการสังเกตเหตุการณ์การระเบิดของรังสีแกมมากว่า 2,000 ครั้ง และซูเปอร์โนวากว่า 1,400 ครั้ง การสังเกตทางวิทยาศาสตร์ครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ในปี 2018 กล้องโทรทรรศน์นี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกล้องโทรทรรศน์ Neil Gehrels Swift เพื่อเป็นเกียรติแก่หัวหน้าผู้วิจัยคนแรกที่เสียชีวิตในปีที่ผ่านมา NASA ได้ประกาศสิ้นสุดภารกิจในแถลงการณ์เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม โดยชอว์น โดมากัล-โกลด์แมน (Shawn Domagal-Goldman) ผู้อำนวยการฝ่ายดาราศาสตร์ของ NASA กล่าวในแถลงการณ์ว่า Swift ได้มอบ "ผลตอบแทนการลงทุนที่น่าทึ่งและยั่งยืน" แก่ประเทศ และชี้ให้เห็นว่าภารกิจนี้ถูกออกแบบมาให้มีระยะเวลาสองปี
แต่ผลผลิตของมันกลับเกินกว่าสิบเท่า
Swift ไม่มีเครื่องยนต์ขับเคลื่อนติดตั้งเพื่อชดเชยแรงต้านจากอากาศที่ดึงมันลงมาตั้งแต่วันแรกที่ถูกส่งขึ้นสู่อวกาศ ทำให้มันค่อย ๆ ลดระดับลงและความเร็วในการลดระดับเพิ่มขึ้น ในเดือนกันยายนปี 2025 NASA ได้มอบสัญญา 30 ล้านดอลลาร์ให้กับ Katalyst Space ซึ่งตั้งอยู่ในรัฐแอริโซนา เพื่อสร้าง ส่งขึ้น และดำเนินการยานอวกาศหุ่นยนต์เพื่อยกระดับมันขึ้นไปในวงโคจรที่สูงขึ้น Katalyst ได้ส่งยานอวกาศ LINK ขนาดเท่าตู้เย็นที่มีสามแขนขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม โดยมีแผนที่จะทำการจับภาพในเดือนสิงหาคม
ปัญหาระบบขับเคลื่อนนำไปสู่ความล้มเหลว
ปัญหาระบบขับเคลื่อนและความล้มเหลวของล้อหมุนที่ใช้ในการรักษาทิศทางทำให้แผนล้มเหลว โดย LINK เองกลับเข้าสู่โลกเมื่อวันที่ 25 กันยายน แม้จะมีเช่นนั้น NASA ยังคงเชื่อว่าความพยายามนี้คุ้มค่า โดมากัล-โกลด์แมนกล่าวว่านี่เป็น "ภารกิจที่มีความเสี่ยงสูงและผลตอบแทนสูง" ซึ่งได้พัฒนาความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีบริการยานอวกาศของสหรัฐอเมริกา และทดสอบวิธีการดำเนินการดาวเทียมเพื่อขยายระยะเวลาการทำงานในวงโคจรใกล้โลก
การกลับเข้าสู่โลกของ Swift ไม่ใช่เรื่องแปลก รายงานในปี 2025 ระบุว่ามีวัตถุขนาดใหญ่เฉลี่ยอย่างน้อยสามชิ้น เช่น ดาวเทียมที่ไม่ทำงานหรือซากจรวดที่หมดอายุ กลับเข้าสู่โลกในแต่ละวัน ด้วยจำนวนกลุ่มดาวขนาดใหญ่ที่เพิ่มมากขึ้น ตัวเลขนี้อาจเพิ่มขึ้น ตามรายงานเบื้องต้น ข้อมูลจาก Swift ได้มีส่วนสนับสนุนการเขียนเอกสารทางวิทยาศาสตร์ประมาณ 7,000 ฉบับ และกิจกรรมของดวงอาทิตย์ที่เพิ่มขึ้นได้เร่งความเร็วในการลดระดับของมัน
ผลกระทบของกล้องโทรทรรศน์ Swift และความท้าทายในอนาคต
การสิ้นสุดของกล้องโทรทรรศน์ Swift ถือเป็นการสิ้นสุดยุคทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญ โดยภารกิจนี้มีบทบาทสำคัญในการศึกษาเหตุการณ์การระเบิดของรังสีแกมมา และได้ให้ข้อมูลจำนวนมากแก่ชุมชนวิทยาศาสตร์ แม้จะเผชิญกับความท้าทายด้านระบบขับเคลื่อน NASA ยังคงเชื่อว่าภารกิจที่มีความเสี่ยงสูงนี้คุ้มค่า เนื่องจากมันได้พัฒนาความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีบริการดาวเทียม ในขณะที่จำนวนวัตถุในอวกาศเพิ่มขึ้น ภารกิจในอนาคตจะต้องการการจัดการและเทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นเพื่อรับมือกับความท้าทายที่คล้ายคลึงกัน เพื่อให้มั่นใจในความปลอดภัยและความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์อย่างต่อเนื่อง